ทั่วไป

ขอเชิญผู้ที่สนใจเข้าร่วมงาน เปิดนิทรรศการถาวร พิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ “กาละ เทศะ และการเปลี่ยนแปลง – Time, Space and Change” ร่วมสำรวจเรื่องราวของผู้คน สังคม...

พิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ เชิญชวนนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ร่วมส่งผลงานวิจัย ที่มาจากการศึกษาวัตถุสะสมของพิพิธภัณฑ์ฯ เข้าชิงรางวัล 5,000 บาทพร้อมเกียรติบัตร จำนวนรางวัล 3 รางวัล ส่งผลงานได้ตั้งแต่วันนี้-ถึง 10 มิถุนายน 2569 ผู้สนใจสามารถส่งผลงานได้ที่ https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSddio_tN-FtRq5oDhGOgqHTdrUFLXLTcuTHIYBKAQMJ9gyfMA/viewform

ตั้งแต่เกิดสนธิสัญญาเบาว์ริ่ง พ.ศ. 2398 กระทั่งทศวรรษ 2500 ช่วงเวลากว่า 100 ปี สังคมไทยเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาลทั้งทางสังคมและวัฒนธรรมอย่างรอบด้าน พิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ขอเชื้อเชิญทุกท่านร่วมเรียนรู้กับการเปลี่ยนแปลงสังคมไทย ผ่านวัตถุอันเป็นภาพตัวแทนไปพร้อมๆ กัน ในนิทรรศการ เปลี่ยน: เมื่อตะวันออกพบตะวันตก (When EAST...

เมื่ออาคารของพิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติถูกใช้เป็นพื้นที่ของการศึกษาวิจัย ผลงานนักศึกษาจึงปรากฏ... พิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติร่วมกับคณะสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ขอเชิญชม “ความเป็นไปได้” อันหลากหลายของของการจัดพื้นที่เพื่อการเล่าเรื่องเกี่ยวกับ อดีต ปัจจุบันและ อนาคตของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ใน นิทรรศการ แปลง: Museum Transformations ณ พิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ

Change: When EAST meets WEST วันนี้-ธันวาคม 2568 ณ พิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

การสักในวัฒนธรรมไทยเป็นศิลปะบนเรือนร่างที่สลักลวดลายลงบนผิวหนัง ผู้มีรอยสัก บ้างสักตามธรรมเนียมและวัฒนธรรมท้องถิ่น บ้างสักเพราะกฎหมาย บ้างสักเพราะความเชื่อและความศรัทธา โดยการสักแบ่งออกได้ 4 ประเภทได้แก่ การสักลาย การสักเลก การสักหน้าผากและการสักยันต์หรืออักขระ ซึ่งประเภทของการสักมีบริบทที่แตกต่างกันออกไป ในแต่ละพื้นที่และกลุ่มคน การสักลาย สมัยก่อนการสักลายเป็นที่นิยมในพื้นที่ภาคเหนือและภาคอีสานมาก การสักลายแสดงให้ถึงค่านิยมความสวยงามของผู้คน...

ทรงผมโบราณของคนไทยมีให้เห็นจากหลักฐานบันทึกต่างๆ รูปถ่าย และรูปจิตรกรรมมากมาย ทรงที่นิยมกันทั้งในเด็กและผู้ใหญ่ล้วนเล่าเรื่องราววิถีชีวิต ความเชื่อ ประเพณี ค่านิยมของชาวไทยในสมัยก่อนที่น่าสนใจมากมาย ทั้งธรรมเนียมในวัยเด็ก ความเชื่อเรื่องเทพ อิทธิวัฒนธรรมและอื่นๆ ตามช่วงเวลาอีกมาก โดยมีทรงผมอยู่หลากหลายทรงที่น่าสนใจ ดังนี้ ทรงผมเด็ก นั้นมีอยู่ 3 ทรง คือ ผมเปียที่ถักไว้ยาวตรงท้ายทอย...

เครื่องนุ่งห่มไม่ใช่เพียงสิ่งที่ใช้สวมใส่เพื่อปกปิดร่างกายหรือให้ความอบอุ่นเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ที่สะท้อนให้เห็นถึงตัวตน ความเชื่อ และวัฒนธรรมของผู้สวมใส่ผ่านลวดลาย เนื้อผ้า ไปจนถึงรูปแบบการตัดเย็บที่เป็นเอกลักษณ์ สิ่งเหล่านี้ช่วยชี้ให้เห็นถึงความเป็นชาติ ภูมิลำเนา และวิถีชีวิตของผู้สวมใส่ เช่น เสื้อ ช๋าย ของชาวกะเบอะดิน(ชุมชนของชาวกะเหรี่ยงโปว์) ที่ทำจาก “ฝ้าย” แล้วย้อมด้วย “คึ่ย” ซึ่งเป็นพืชท้องถิ่นที่หาได้ทั่วไปในป่าบริเวณนั้น นอกจากนี้เครื่องนุ่งห่มยังเป็นเครื่องมือที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านของเวลาและวัฒนธรรมที่ได้ผ่านเข้ามาและผ่านออกไป จากเดิมที่เคยปลูกข้าว เลี้ยงสัตว์ สวมผ้าถุงและเปลือยท่อนบน...

หากพูดถึงอาหารไทย “ข้าว” คงเป็นสิ่งแรกที่หลาย ๆ คนนึกถึง ข้าวไม่ใช่เพียงแค่อาหารหลักในแต่ละมื้อ แต่ยังสะท้อนวิถีชีวิตของชาวนาไทย และลักษณะภูมิประเทศของไทยที่เหมาะสมกับการเพาะปลูกข้าว จากสถิติ กรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ เผยว่าประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกข้าวรายใหญ่ของโลก โดยในปี 2567 ไทยส่งออกข้าวปริมาณ 9.95 ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปีก่อน 13% นำรายได้เข้าประเทศสูงถึง 225,656 ล้านบาท...

าวล้านนาเล่นเครื่องเล่นดนตรีกันมาอย่างยาวนาน ทั้งเครื่องดีด เครื่องสี เครื่องตี และเครื่องเป่า เครื่องดีดดนตรีล้านนา ที่เป็นที่นิยมคือ เปี๊ยะ(พิณ) และซึง ในอดีตหากผู้ชายมีฐานะมากพอจะดีดพิณจีบสาว แต่เมื่อราคาเปี๊ยะที่สูงเกินอาจจะเอื้อมถึง หนุ่มล้านนาจึงเล่นซึงและสะล้อไปแอ่วสาวแทน ซึงที่เป็นที่นิยมในการเล่นมากที่สุดคือซึงก๋าง ว่ากันว่าเปี๊ยะเป็นเครื่องดนตรีราคาสูงและเล่นยาก เดิมทีนิยมเล่นในราชสำนัก หากหนุ่มคนไหนดีดพิณ ก็จะเรียกเสน่ห์ให้ตัวเองจากสาวที่ตนจีบ จะเล่นพิณได้ต้องใช้ความชำนาญถึงจะดีดได้อย่างไพเราะเป็นท่วงทำนองราวกับเสียงระฆังที่หวาน จนได้รับการขนานนามว่า...